66th Venice International Film Festival :»THE ROAD» (2009)…

Ο Βίγκο Μόρτενσεν, ο οποίος πρωταγωνιστεί στο οικολογικών προεκτάσεων έργο «Ο δρόμος», είναι ήδη ένα από τα φαβορί για το βραβείο ανδρικής ερμηνείας.
Ο περισσότερος κόσμος τον γνωρίζει ως Αραγκορν, αφού ο ατρόμητος ήρωας της τριλογίας του «Αρχοντα των Δαχτυλιδιών» μετέτρεψε τον ως τότε άγνωστο Βίγκο
Μόρτενσεν σε αστέρα παγκοσμίου βεληνεκούς. Στην πραγματικότητα, όμως, και όπως έχει αποδείξει με χυμώδεις ρόλους σε διαφορετικές μεταξύ τους ταινίες
(«Το τέλος της βίας», «Θανάσιμες υποσχέσεις»), ο Μόρτενσεν έχει αφήσει για τα καλά πίσω του το παραμυθένιο σύμπαν των μυθιστορημάτων του Τζ. Ρ. Ρ. Τόλκιν.
Η τελευταία ταινία του, η οποία προβλήθηκε χθες εντός διαγωνισμού στο επίσημο πρόγραμμα της 66ης Μόστρα, «Ο δρόμος» («Τhe road»), είναι ένα σκληρό δράμα με υπόγειες οικολογικές ανησυχίες που στηρίζεται στο ομότιτλο μπεστ σέλερ του Κόρμακ Μακ Κάρθι (συγγραφέα τού «Καμιά προσευχή για τους μελλοθάνατους»). Το φιλμ τοποθετείται στη μυστηριωδώς κατεστραμμένη γη μιας ακαθόριστης εποχής του μέλλοντος, εκεί όπου ο ήρωας του Μόρτενσεν προσπαθεί να επιβιώσει προστατεύοντας τον ανήλικο γιο του ( Κόντι Σμιτ Μακ Φι ) από τους ατέλειωτους κινδύνους. Η ανθρωποφαγία είναι ο χειρότερος…

Αρχικώς, ένας από τους λόγους που ώθησαν τον Μόρτενσεν να αναλάβει τον βασικό ρόλο αυτής της ταινίας ήταν το ότι ο ίδιος είναι πατέρας. «Το ερώτημα “τι θα απογίνει το παιδί μου σε περίπτωση που πάθω κάτι; ” είναι αποτέλεσμα του φόβου που δεν σταματά ποτέ να υφίσταται και όσοι έχουν παιδιά μπορούν να καταλάβουν τι εννοώ» είπε ο ηθοποιός χθες στους δημοσιογράφους. Μιλώντας όμως τηλεφωνικώς με τον Κόρμακ Μακ Κάρθι για τους γιους τους ο Μόρτενσεν αντελήφθη ότι το έργο ξεπερνά τα όρια αυτής της φοβίας και καταλήγει σε «love story μιας σχέσης πατέρα- γιου». Και όπως συμπλήρωσε ο σκηνοθέτης Τζον Χίλκοουτ, «το βιβλίο κατορθώνει να ασκήσει επιρροή σε παγκόσμια κλίμακα λόγω της συναισθηματικής αλήθειας του. Μας κάνει να καταλάβουμε γιατί είμαστε άνθρωποι».

Ο «Δρόμος»,  γυρίστηκε κυριολεκτικά στους δρόμους και κάτω από εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες. Οπως ακούστηκε χθες, ο νεαρός ηθοποιός Κόντι Σμιτ Μακ Φι παραλίγο να πεθάνει από υποθερμία όταν για κάποιες σκηνές χρειάστηκε να βουτήξει στα νερά ενός καταρράκτη όπου η θερμοκρασία ήταν πολλούς βαθμούς υπό του μηδενός. Ολα τα σκηνικά είναι αυθεντικοί χώροι απομονωμένων σημείων των Ηνωμένων Πολιτειών που ούτως ή άλλως θυμίζουν κρανίου τόπο ή έχουν υποστεί καταστροφές (περιοχές της Νέας Ορλεάνης μετά τον τυφώνα Κατρίνα, τα εγκαταλειμμένα ανθρακωρυχεία της Πενσυλβανίας κ.ο.κ.)

~ από uncutstr στο Σεπτεμβρίου 4, 2009.

2 Σχόλια to “66th Venice International Film Festival :»THE ROAD» (2009)…”

  1. ταινία τού διαγωνιστικού τμήματος ήταν «Ο δρόμος» του Τζον Χίλκοουτ. Ηρθαν στη Βενετία για να τον παρουσιάσουν ο σκηνοθέτης και ο πρωταγωνιστής του, Βίγκο Μόρτενσεν -η συμπρωταγωνίστριά του, Σαρλίζ Θέρον, δεν μπόρεσε να έρθει στο Λίντο. Οι δυο τους μίλησαν εκτενώς για τις δυσκολίες της παραγωγής, τόσο από πλευράς ερμηνείας -τις κακουχίες που αντιμετώπισαν οι ηθοποιοί στα γυρίσματα σε φυσικούς χώρους- όσο και από πλευράς της δημιουργίας μιας ατμόσφαιρας ολοκληρωτικής καταστροφής του πλανήτη μας, που παίζει ουσιαστικό ρόλο στην πορεία της ιστορίας. Βασισμένη στο μελλοντολογικό ομότιτλο μυθιστόρημα του Κόρμακ ΜακΚάρθι («Καμιά πατρίδα για τους μελλοθάνατους»), η ταινία εκτυλίσσεται σε ένα κοντινό μέλλον, όπου ο πλανήτης μας έχει ήδη περάσει Αποκαλυπτικές οικολογικές καταστροφές, ενώ οι άνθρωποι είτε έχουν πεθάνει από πείνα είτε αυτοκτονήσει, σε μια προσπάθεια να αποφύγουν το χειρότερο. Οι επιζήσαντες επιστρέφουν σε μια πρωτόγονη κατάσταση, ακολουθώντας τους νόμους της ζούγκλας, με τους περισσότερους να επιδίδονται σε κανιβαλισμό για να επιβιώσουν.
    Η ταινία παρακολουθεί έναν άνθρωπο (Μόρτενσεν), από τους λιγοστούς που δεν έχουν χάσει την ανθρωπιά τους, που προσπαθεί να οδηγήσει τον μικρό γιο του σε ασφαλές μέρος στον Νότο. Πορεύονται μέσα από Αποκαλυπτικά τοπία καμένης γης, τεράστιες πυρκαγιές που ξεσπούν κάθε τόσο, σεισμούς και διάφορους άλλους κινδύνους (από πεινασμένους ανθρώπους έτοιμους για το κάθε τι, που κυνηγούν θηράματα, συνήθως παιδιά, για να τα σκοτώσουν και να τα φάνε). Η προσπάθειά τους δεν είναι απλώς να επιβιώσουν αλλά και να κρατήσουν ζωντανή τη φλόγα που μεταφέρουν μέσα τους, όπως αναφέρει σε μια στιγμή ο πατέρας στο παιδί του.

    Ο Χίλκοουτ κατάφερε να δημιουργήσει την κλειστοφοβική ατμόσφαιρα του βιβλίου τού ΜακΚάρθι, μέσα από σκηνές εφιαλτικές, που τονίζονται με υποβλητική μουσική και με τα μουντά χρώματα της φωτογραφίας. Αποτέλεσμα: ένα συγκλονιστικό, σπαραχτικό σε ορισμένες σκηνές, ρόουντ-μούβι, δυστυχώς προφητικό για το τι μας περιμένει, αν δεν προλάβουμε, έστω και στην 11η αυτή ώρα να πάρουμε τα σωστά μέτρα για τη διάσωση του πλανήτη και της ίδιας της ανθρώπινης ύπαρξης. Ο Βίγκο Μόρτενσεν έδωσε με ξεχωριστή δύναμη τον απελπισμένο ήρωα. Αξιέπαινη είναι και η Σαρλίζ Θέρον, που δέχτηκε να ερμηνεύσει τον μικρό, αν και σημαντικό, ρόλο της μητέρας που βλέπουμε στα, ευτυχώς σύντομα, φλας-μπακ και που δίνουν μια μικρή γεύση της προηγούμενης ζωής του ζευγαριού -τόσο των ευτυχισμένων στιγμών τους, όσο και του βασανιστικού εφιάλτη τους, όταν αρχίζει η σταδιακή καταστροφή του πλανήτη.

  2. Του ΝΙΝΟΥ ΦΕΝΕΚ ΜΙΚΕΛΙΔΗ «EΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ» ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΣΧΟΛΙΟ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: