ROMAN HOLIDAY…«Διακοπές στη Ρώμη»

Τζο Μπράντλεϊ: « Ελα τώρα,δεν είσαι και τόσο μεθυσμένη… ». Πριγκίπισσα Αννα: « Αν εσύ είσαι τόσο έξυπνος, τότε εγώ δεν είμαι καθόλου μεθυσμένη.Είμαι απλώς τόοοσο χαρούμενη…». Το λέει και το κεφάλι της πέφτει στο στήθος του με ένα χαμόγελο ευτυχίας στο στόμα.

Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς τους λόγους για τους οποίους οι «Διακοπές στη Ρώμη» («Roman holiday», 1953) έχουν καταλάβει τη θέση μιας από τις πιο αγαπημένες ρομαντικές κωμωδίες στην ιστορία του αμερικανικού κινηματογράφου. Πολύ απλά, η ταινία του Γουίλαμ Γουάιλερ , που από την περασμένη Πέμπτη επαναπροβάλλεται στις αίθουσες σε νέες κόπιες, έχει όλα τα υλικά για να αρέσει.

Εχει τον Γκρέγκορι Πεκ (Τζο Μπράντλεϊ), 37 χρόνων το 1953 και πιο γοητευτικό από ποτέ στον πρώτο light ρόλο της καριέρας του (ο ίδιος είχε παραδεχθεί ότι επιθυμούσε πολύ να παίξει σε αυτή την ταινία για να πάρει μια ανάσα από τα βαρύγδουπα δράματα με τα οποία είχε ως τότε ταυτιστεί). Εχει επίσης την αιθέρια, εύθραυστη παρουσία της Οντρεϊ Χέπμπορν (πριγκίπισσα Αννα) σε έναν ρόλο που της ταίριαξε αφάνταστα, της χάρισε το Οσκαρ Α΄ ρόλου και υπήρξε λαμπρή αφετηρία για μια σπουδαία καριέρα (ήταν η πρώτη υποψηφιότητά της και θα ακολουθούσαν άλλες τέσσερις). Εχει ένα έξυπνο love story στην καρδιά της ιστορίας και τέλος έχει φόντο την Αιώνια Πόλη, στη Ρώμη, όπου γυρίστηκε εξ ολοκλήρου (η πρώτη αμερικανική παραγωγή που έχει γυριστεί εξ ολοκλήρου σε αυθεντικές τοποθεσίες και στούντιο της Ρώμης). Δεν θα ήταν υπερβολή αν λέγαμε ότι η επιτυχία της ήταν δεδομένη.

Ο δημοσιογράφος και η πριγκίπισσα
Ο Τζο Μπράντλεϊ είναι αμερικανός δημοσιογράφος με βάση τη Ρώμη. Θέλει χρήματα και να επιστρέψει στην πατρίδα του, αλλά για να τα καταφέρει χρειάζεται μια καλή ιστορία. Ενα ρεπορτάζ που θα κάνει πάταγο. Στο διάβα του θα βρεθεί η Αννα, μια πριγκίπισσα (η χώρα δεν διευκρινίζεται ποτέ) που κάνει διακοπές στην Ευρώπη διατηρώντας μυστική την ταυτότητά της. Ο τελευταίος σταθμός της είναι η Ρώμη. Αρχικώς ο δημοσιογράφος δεν αντιλαμβάνεται το λαβράκι που έχει στα χέρια του. Αργότερα όμως θα είναι πολύ αργά γιατί το βέλος του έρωτα θα έχει κτυπήσει και τους δυο…

Αυτό που θα έχει μεσολαβήσει βέβαια είναι η ξενάγηση της Αννας στη Ρώμη πάνω στη βέσπα του Τζο (οι πωλήσεις της βέσπας ανέβηκαν στα ύψη μετά την επιτυχία της ταινίας). Στην ξενάγηση βρίσκεται η ψυχή της ταινίας και μερικές σκηνές της έχουν μείνει στην Ιστορία. Οπως εκείνη στο μνημείο του Στόματος της Αλήθειας. Ο Τζο βάζει το χέρι του στη χαραμάδα παριστάνοντας ότι κάποιος του το τραβά. Η Αννα «τσιμπά» και ξεσπά σε λυγμούς όταν ο Τζο το βγάζει κρυμμένο στο μανίκι του σακακιού λες και έχει κοπεί. Γυρισμένη ασπρόμαυρη, η ταινία ξεφεύγει από τις παγίδες του φολκλόρ στις οποίες πιθανόν να είχε πέσει αν το φιλμ ήταν έγχρωμο- κάτι που αρχικώς ήθελε ο σκηνοθέτης Γουίλιαμ Γουάιλερ ο οποίος μερικά χρόνια αργότερα επρόκειτο να γυρίσει τον «Μπεν Χουρ». Οπως ο Πεκ, έτσι και ο Γουάιλερ, ένας από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες του αμερικανικού κινηματογράφου, ήθελε να δουλέψει σε κάτι πιο ανάλαφρο από τις αμέσως προηγούμενες ταινίες του (ανάμεσά τους «Η κληρονόμος» και το κλασικό «Detective story») που ήταν βαριά δράματα.

Ούτε ο Πεκ ούτε η Χέπμπορν αλλά ούτε και ο Γουάιλερ επελέγησαν αμέσως για την ταινία. Η ιδέα έπεσε για πρώτη φορά στο τραπέζι το 1949 από τον Φρανκ Κάπρα, ο οποίος είχε στο μυαλό του τον Κάρι Γκραντ και την Ελίζαμπεθ Τέιλορ. Ο Κάπρα ενδιαφερόταν για μια παραλλαγή της πασίγνωστης και πολυβραβευμένης ταινίας του «Συνέβη μια νύχτα» (γνωστής και ως «Νέα Υόρκη- Μαϊάμι») με τους Κλαρκ Γκέιμπλ και Κλοντέτ Κολμπέρ. Ωστόσο η εταιρεία παραγωγής του, Liberty Films, αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα, με αποτέλεσμα η ιδέα να πουληθεί στη Universal. Λέγεται όμως ότι ένας από τους λόγους που ο Κάπρα πούλησε την ιδέα του ήταν η ανάμειξη του αριστερού σεναριογράφου Ντάλτον Τράμπο στην ταινία, ο οποίος βρισκόταν στη «μαύρη λίστα των δέκα» της αντικομμουνιστικής επιτροπής του γερουσιαστή Τζο Μακάρθι. Ο Ντάλτον έγραψε τελικά το σενάριο αλλά εφόσον βρισκόταν στη «λίστα των δέκα», το όνομά του δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στους τίτλους της ταινίας. Στη θέση του μπήκε το όνομα του Ιαν Μακ Λέλαν Χάντερ και η ειρωνεία είναι ότι η ταινία όχι απλώς προτάθηκε για το Οσκαρ, αλλά το κέρδισε κιόλας! Σαράντα χρόνια αργότερα η αλήθεια εν μέρει αποκαταστάθηκε όταν ένα δεύτερο Οσκαρ δόθηκε στη χήρα του Τράμπο. Ο γιος του Μακ Λέλαν Χάντερ αρνούνταν να παραδώσει του πατέρα του.

Ο Γουίλιαμ Γουάιλερ ήθελε την Τζιν Σίμονς για τον ρόλο της Αννας αλλά αναγκάστηκε να υποχωρήσει στην περίπτωση της Χέπμπορν επειδή η πρώτη είχε ανειλημμένες υποχρεώσεις. Λέγεται μάλιστα ότι όταν οι «Διακοπές στη Ρώμη» είχαν πια ολοκληρωθεί, ο Πεκ, πεπεισμένος για τον θρίαμβο της Χέπμπορν (και σίγουρος ότι θα φθάσει ως τα Οσκαρ), έπεισε τους παραγωγούς να βάλουν το όνομά της συμπρωταγωνίστριάς του πάνω από τον τίτλο της ταινίας.

Οσο για τον ίδιο τον Πεκ, έπαιξε στην ταινία μόνον αφότου ο Κάρι Γκαρντ αρνήθηκε διότι θεώρησε ότι ήταν πολύ μεγάλος για παρτενέρ της Χέπμπορν. Οταν όμως ο Πεκ πήγε στη Ρώμη βρισκόταν σε βαθιά κατάθλιψη λόγω του πρόσφατου χωρισμού του από την πρώτη σύζυγό του, Γκρέτα. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων ωστόσο ερωτεύθηκε τη Γαλλίδα Βερονίκ Πασανί την οποία αργότερα παντρεύτηκε και έζησε μαζί της ως τον θάνατό του το 2003…. Ι. ΖΟΥΜΠΟΥΛΑΚΗΣ | Σάββατο 18 Ιουλίου 2009 TO BHMA…

~ από uncutstr στο Ιουλίου 18, 2009.

Ένα Σχόλιο to “ROMAN HOLIDAY…«Διακοπές στη Ρώμη»”

  1. DVD ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: