» ΆΛΚΗΣΤΗ» του Ευριπίδη…Εθνικό Θέατρο – Θωμάς Μοσχόπουλος…Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου

Με τη βοήθεια του Απόλλωνα, ο Άδμητος, βασιλιάς της πόλης των Φερών, έχει κερδίσει ένα ασυνήθιστο προνόμιο: μπορεί να αποφύγει το θάνατο, αν κάποιος άλλος δεχτεί να πεθάνει στη θέση του. Ποιος είναι όμως  εκείνος που αγαπάει τον Άδμητο περισσότερο από την ίδια τη ζωή του;

 Όλοι αρνούνται να πεθάνουν για χάρη του Άδμητου, εκτός από τη νεαρή γυναίκα του, την Άλκηστη, που αποχαιρετά τη ζωή, και  ξεκινάει το  ταξίδι της για τον Κάτω Κόσμο. Όλο το παλάτι θρηνεί την απώλεια της αφοσιωμένης βασίλισσας, αλλά μόνο ένας ήρωας μπορεί να παλέψει με το θάνατο και να την ξαναφέρει στη ζωή.

Το αρχαιότερο από τα σωζόμενα έργα του Ευριπίδη, συνδυάζει τη φόρμα και τα χαρακτηριστικά της τραγωδίας με κωμικά στοιχεία, ειρωνική ματιά και αίσια έκβαση.
Η σκηνοθεσία του Θωμά Μοσχόπουλου ανιχνεύει ένα από τα πιο αινιγματικά έργα του αρχαίου θεάτρου, μια τραγικομωδία που καταργεί τη φυσική νομοτέλεια και αντιστέκεται στη βούληση του θανάτου.
Ένα έργο που ηθελημένα αφήνει  αναπάντητα πολλά ερωτήματα για τα κίνητρα και τις επιλογές των ηρώων, τους οποίους ο σοφιστής συγγραφέας δεν διστάζει να ‘απομυθοποιήσει’ και να αμφισβητήσει.


Διαπραγματεύεται τον θάνατο. Δεν είναι όμως τραγωδία. Δεν είναι ούτε κωμωδία. Δεν είναι ούτε σατιρικό δράμα.«Δεν έχει επαναληφθεί αυτό το πείραμα»έγραφε σχετικά ο Χουρμουζιάδης. Κινείται ανάμεσα σε ένα υπομειδίαμα κι ένα δάκρυ και ο ίδιος το αντιμετωπίζει με βαθιά αίσθηση ισορροπίας και διαρκή εσωτερική κίνηση: αυτή είναι η «Αλκηστη» τουΕυριπίδη για τονΘωμά Μοσχόπουλοκι έτσι τη συναντά για την παράσταση που σκηνοθετεί με το Εθνικό Θέατρο. «Υπάρχουν πολλά ερωτήματα για το κατά πόσο είναι ιδεώδη αυτά που πρεσβεύει και κάνει πράξη η Αλκηστη. Κανενός ανθρώπου η ιδεοληψία δεν είναι αθώα. Ψυχαναλυτικά και ψυχολογικά το ίδιο νάρκισσος είναι ο άνθρωπος που θέλει να σώσει τη ζωή του με τον άνθρωπο που θέλει να θυσιαστεί γι΄ αυτόν και να προβληθεί. Μην ξεχνάς ότι στη μυθολογία τον Αδμητο τον ξέρουμε ως σύζυγο της Αλκηστης» υπενθυμίζει με νόημα και προσθέτει: «Οταν η Αλκηστη θυσιάζεται,την ώρα που είναι έτοιμη να πεθάνει, βγάζει τον θάνατό της έξω, στα κανάλια, γιατί θέλει να καταγραφεί το γεγονός(σ.σ.: μαζί με την αυτοκτονία του Αίαντα είναι οι μόνοι δύο θάνατοι που γίνονται επί σκηνής στο αρχαίο δράμα). Και μάλιστα η σκηνή ξεκινά με τραγούδι. Επίσης, παρά την πραγματική συγκίνηση και φόρτισή της, του τονίζει ότι ως αντάλλαγμα της θυσίας της εκείνος δεν θα βάλει άλλη γυναίκα στο σπίτι… Πάντως, αυτό δεν είναι πράξη γενναιοδωρίας… Είναι ανθρώπινο, αλλά όχι ιδεώδες, δεν διαθέτει μεγαλείο. Γιατί ο άνθρωπος είναι το μέτρο».

Η «Αλκηστη» του Ευριπίδη,παραγωγής Εθνικού Θεάτρου,ανεβαίνει σε απόδοση- σκηνοθεσία Θωμά Μοσχόπουλου,σκηνικά- κοστούμια Ελλης Παπαγεωργακοπούλου,φωτισμούς Λευτέρη Παυλόπουλου, μουσική Κορνήλιου Σελαμσή,κίνηση Μάρθας Κλουκίνα. Παίζουν: Μαρία Σκουλά, Χρήστος Λούλης, Αργύρης Ξάφης, Μαρία Πρωτόπαππα, Κώστας Μπερικόπουλος, Σωκράτης Πατσίκας, Ιωάννα Παππά κ.ά. Στις 17 και 18 Ιουλίου η παράσταση θα παιχθεί στην Επίδαυρο (21.30).Ακολουθεί περιοδεία.

~ από uncutstr στο Ιουλίου 14, 2009.

2 Σχόλια to “» ΆΛΚΗΣΤΗ» του Ευριπίδη…Εθνικό Θέατρο – Θωμάς Μοσχόπουλος…Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου”

  1. Απόδοση – Σκηνοθεσία Θωμάς Μοσχόπουλος
    Σκηνικά – Κοστούμια Έλλη Παπαγεωργακοπούλου
    Μουσική Κορνήλιος Σελαμσής
    Κίνηση Μάρθα Κλουκίνα
    Σχεδιασμός Βίντεο Νάνσυ Μπινιαδάκη, Σεμπάστιαν Πούρφουρστ
    Φωτισμοί Λευτέρης Παυλόπουλος
    Μουσική διδασκαλία Μελίνα Παιονίδου
    Δραματολόγος παράστασης Εύα Σαραγά
    Βοηθός σκηνοθέτη Τάσος Αγγελόπουλος
    Βοηθός σκηνογράφου – ενδυματολόγου Μαριαλένα Καποτοπούλου
    Βοηθός χορογράφου Βαγγέλης Τελώνης
    Β΄βοηθός σκηνοθέτη Θεανώ Μεταξά
    Β΄βοηθός σκηνογράφου- ενδυματολόγου Κυριακή Τσίτσα
    Διανομή:
    Απόλλωνας – Θάνατος Μαρία Σκουλά – Χρήστος Λούλης – Αργύρης Ξάφης
    Άλκηστη Μαρία Σκουλά
    Άδμητος Χρήστος Λούλης
    Ηρακλής Αργύρης Ξάφης
    Θεράπαινα Μαρία Πρωτόπαππα
    Φέρης Κώστας Μπερικόπουλος
    Υπηρέτης Σωκράτης Πατσίκας
    Δούλα του Φέρη Αριάν Λαμπέντ
    Χορός -Κορυφαίοι Άννα Καλαϊτζίδου, Ιωάννα Παππά, Ηλίας Παναγιωτακόπουλος, Θάνος Τοκάκης, Βαγγέλης Χατζηνικολάου
    Χορός Λευτέρης Βασιλάκης, Ηλιάννα Γαϊτάνη, Δάφνη Δαυίδ, Ελίνα Μάλαμα, Χρήστος Νικολάου, Βαγγέλης Τελώνης, Άγγελος Τριανταφύλλου
    Σολίστ Θανάσης Δεληγιάννης, Νίκος Σπανός
    Παιδιά Αλέξανδρος Βουτυράς-Δανάη Κουσουρή / Περικλής Καλούμενος-Βασιλική Καλούμενου

    Μουσικοί Βιόλα: Μάριος Δαπέργολας, Βιολοντσέλλο: Σοφία Ευκλείδου, Φαγκότο: Δημήτρης Ντακοβάνος, Κοντραμπάσσο: Δημήτρης Τίγκας, Κλαρινέτο: Σπύρος Τσέκος

  2. «Λόγια με νόημα διπλό…»
    Η «Αλκηστη» από το Εθνικό με καινοτομίες και έμφαση στις καλές ερμηνείες, τη μουσική, τα εικαστικά
    Της Ολγας Σελλα

    ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ. Η αναμονή των θεατών που γέμισαν ασφυκτικά την Επίδαυρο το περασμένο Σάββατο παρατάθηκε για μισή ακόμα ώρα από την προκαθορισμένη ώρα έναρξης των Επιδαυρίων. Ο σκηνοθέτης της παράξενης τραγωδίας «Αλκηστη» του Ευριπίδη, Θωμάς Μοσχόπουλος, ήθελε να έχει νυχτώσει εντελώς, γιατί η παράσταση ξεκινούσε με προβολή βίντεο.

    Το υπερυψωμένο ανάκτορο που δέσποζε στο σκηνικό παρέπεμπε ευθέως στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης. Εκεί εμφανίστηκε η Αλκηστη (Μαρία Σκουλά), ανάμεσα στον Απόλλωνα και τον Θάνατο, και την ίδια στιγμή το πρόσωπό της, τα συναισθήματα, η αγωνία της μπροστά στον θάνατο που η ίδια επέλεξε στη θέση του συζύγου της, Αδμητου, προβάλλονται σε βίντεο.

    Ηταν η πρώτη καινοτομία της παράστασης και ακολούθησαν πολλές. Ο χορός, άντρες και γυναίκες, με σύγχρονα ρούχα πένθους, κατέβηκαν από τις κερκίδες, κρατούσαν στα χέρια τους μετρονόμους, και συχνά τα χορικά θύμιζαν όπερα. Μια μεταλλική δοκός ξεκινούσε από το κέντρο της ορχήστρας, τη θυμέλη, και η κίνησή του, με τη φορά των δεικτών του ρολογιού μετρούσε επίσης το χρόνο (όπως και οι μετρονόμοι που κρατούσαν στα χέρια τους τα μέλη του χορού) και ταυτόχρονα «όργωνε» την ασταθή, σαν άμμο επιφάνεια που κάλυπτε όλη την ορχήστρα. Ο χρόνος της ζωής, ο χρόνος του θανάτου, ο χρόνος της θυσίας, ο χρόνος του ανέφικτου, ο χρόνος του ανέλπιστου…

    Στις δύο ώρες που διήρκεσε η πρώτη φετινή παράσταση του Εθνικού Θεάτρου παρακολουθήσαμε μια γυναίκα γενναία και δοτική (την Αλκηστη), έναν άντρα δειλό, σχεδόν φοβισμένο που αγγίζει τα όρια του γελοίου προσπαθώντας να ξεπεράσει τις ενοχές του (τον Αδμητο-Χρήστο Λούλη, που έβγαλε σε πέρας έναν ιδιαίτερα δύσκολο ρόλο), τη γκροτέσκα φιγούρα του υπερήρωα που τίποτα δεν τον φοβίζει, αλλά που έχει αρχές και ηθικούς κανόνες ικανούς να καταφέρουν το αδύνατο (τον Ηρακλή -Αργύρη Ξάφη), την αποδόμηση των οικογενειακών σχέσεων στον εξαιρετικό διάλογο του πατέρα Φέρη (Κώστα Μπερικόπουλου) με τον γιο του Αδμητο (από τις ωραιότερες σκηνές της παράστασης, που κατάφερε με γέλιο να ανατρέψει τον πόνο και το πένθος) και την ακρίβεια του χορού στην κίνηση (όπως στη σκηνή που σχημάτισαν το αέτωμα του Παρθενώνα) και στο τραγούδι.

    Ενα κείμενο στο μεταίχμιο

    Ενα έργο που οι μελετητές εδώ και αιώνες δεν ξέρουν ακριβώς πού να το εντάξουν (στο σατυρικό δράμα ή στην τραγωδία), ένα κείμενο που διαρκώς κινείται στο μεταίχμιο: ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο, ανάμεσα στον ατομισμό και την αλληλεγγύη, ανάμεσα στη φιλαυτία και την αλληλεγγύη, ανάμεσα στη συγκίνηση και στην ιλαρότητα, ανάμεσα στον πόνο και το γέλιο. Στις διαδρομές της ζωής δηλαδή.

    «Λόγια με νόημα διπλό» ακούγονται σε όλη τη διάρκεια της παράστασης. Ενα έργο που η επόμενη σκηνή αναιρεί την προηγούμενη: με γέλιο, σαρκασμό, ειρωνεία, μελαγχολία, θλίψη, πένθος, θυμοσοφία, ειλικρίνεια, δοτικότητα, μεγαλείο. Και μια διαρκή απορία για την άβυσσο της ανθρώπινης ψυχής.

    Η παράσταση του Εθνικού Θεάτρου και του Θωμά Μοσχόπουλου κατάφερε να ακροβατήσει σ’ αυτό το επικίνδυνο τεντωμένο σκοινί, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στις καλές ερμηνείες, τη μουσική και τα εικαστικά στοιχεία. Κάνοντας τους θεατές να ψυχαγωγηθούν, να διασκεδάσουν, να συγκινηθούν, να σκεφτούν. Ακόμα κι εκείνους που ένιωσαν να τους ξενίζει το γέλιο σε τραγωδία. Ολοι συμφώνησαν ότι ήταν μια καλοσχεδιασμένη, καλοκουρδισμένη και συνεπής παράσταση. Η μισή ώρα επιπλέον αναμονής άξιζε τον κόπο.ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: