«UN PROPHETE»(Ενας προφήτης) …Jacques Audiard …CANNES 62o FESTIVAL

Directed by: Jacques Audiard
Based on an original idea by : Abdel Raouf DAFRI
Screenplay : Jacques AUDIARD and Thomas BIDEGAIN

Director of Photography : Stéphane FONTAINE
Sound : Brigitte TAILLANDIER
Décors : Michel BARTHELEMY
Costumes : Virginie MONTEL
Editing : Juliette WELFLING
Original score: Alexandre DESPLAT

Cast: Tahar Rahim, Niels Arestrup, Adel Bencherif, Reda Kateb, Hichem Yacoubi
….Το πώς, μέσα από τη φυλακή, ένας νεαρός μικροεγκληματίας (φυλακισμένος για επίθεση σε μπάτσο) μετατρέπεται σε αδίστακτο γκάνγκστερ, είναι το θέμα της συναρπαστικής ταινίας «Ενας προφήτης» του Ζακ Οντιάρ – μία από τις τέσσερις γαλλικές ταινίες στο διαγωνιστικό. Σε αντίθεση με ταινίες όπως «Ο υπ’ αρ. 1 δημόσιος κίνδυνος», που είδαμε πρόσφατα, ο Οντιάρ φτιάχνει μια σφιχτοδεμένη, με σωστό ρυθμό και εξαιρετική ατμόσφαιρα, ταινία. Καταγράφει με ξεχωριστή δύναμη, αλλά και λεπτομέρεια, την ανοδική πορεία τού ήρωά του (στον ρόλο ένας πολύ πειστικός Ταχάρ Ραχίμ), τοποθετώντας την ιστορία του σ’ ένα συγκεκριμένο κοινωνικο-πολιτικό περιβάλλον, κάνοντας έμμεσα κι ένα σχόλιο πάνω στις σωφρονιστικές συνθήκες, που επιτρέπουν, με τρόπο προκλητικό, τη δημιουργία εγκληματιών.

~ από uncutstr στο Μαΐου 18, 2009.

Ένα Σχόλιο to “«UN PROPHETE»(Ενας προφήτης) …Jacques Audiard …CANNES 62o FESTIVAL”

  1. Να είναι τυχαίο που το θρίλερ φυλακών «Ενας προφήτης» του Γάλλου σκηνοθέτη Ζακ Οντιάρ πρωτοστατεί στις βαθμολογίες των διεθνών κριτικών στα καθημερινά επαγγελματικά έντυπα που εκδίδονται, όπως άλλωστε κάθε φεστιβαλική περίοδο, στις Κάνες; Καθόλου.

    Το φιλμ του Οντιάρ, που στη χώρα μας τον ξέρουμε από τα θαυμάσια «Ενας πολύ διακριτικός ήρωας» ή «Ο χτύπος που έχασε η καρδιά μου» είναι όντως το καλύτερο που έχουμε δει μέχρι στιγμής από το επίσημο διαγωνιστικό πρόγραμμα – και, προβλέπουμε, ένα από τα φαβορί για τα μεγάλα βραβεία της ερχόμενης Κυριακής.
    Υπόθεση: τα έργα και οι ημέρες ενός άβγαλτου Αραβα μικροκακοποιού, που αναγκάζεται να γίνει προστατευόμενος της κορσικανικής μαφίας μέσα στη φυλακή.

    Θέμα: η «τύχη» και πώς να μαθαίνεις να τη χειρίζεσαι, έως και να τη χειραγωγείς.

    Υφος: ρεαλισμός με δημιουργικά διαλείμματα υπέρβασης, αφήγηση ακαδημαϊκή αλλά στην καλύτερη παράδοση του γκανγκστερικού φιλμ, ορμητικότητα και νεύρο που δεν σε αφήνουν στιγμή να ανασάνεις – παρά τα 150 λεπτά διάρκειας.

    ΡΟΜΠΥ ΕΚΣΙΕΛ/EΘΝΟΣ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: