Κάθε γενιά θέλει τους δικούς της Rolling Stones

Οι U2, κόντρα στη ροκ φιλοσοφία που τους περιτριγυρίζει από τότε που άρχισαν την καριέρα τους στη μουσική, εμφανίστηκαν πρόσφατα, μέσα σε μία μέρα, στο πρωινό αμερικανικό τηλεοπτικό σόου «Καλημέρα Αμερική» και το ίδιο βράδυ, στο σόου του David Letterman, πιστοποιώντας ότι τίποτε δεν είναι πια όπως παλιά. Στο σόου του Letterman μάλιστα έκαναν εμφανίσεις επί 5 συνεχόμενα βράδια. Βεβαίως όλα αυτά όχι τόσο για την προώθηση του νέου τους άλμπουμ όσο για την προγραμματισμένη περιοδεία τους, η οποία σίγουρα θα τους «αφήσει» αρκετά χρήματα.

Εχουν περάσει σχεδόν 30 χρόνια από τότε που πήγα για πρώτη φορά σε κάποια από τις συναυλίες του συγκροτήματος. Τα βραδινά πλάνα μας για εκείνη την καυτή νύχτα του 1980 στο Μαϊάμι προέβλεπαν την παρακολούθηση μιας συναυλίας των Allman Brothers, ή Lynyrd Skynyrd, δεν θυμάμαι ακριβώς ποιο από τα δύο σούπερ γκρουπ έπαιζε τότε στην πόλη. Ο Ομηρος όμως επέμενε να ακολουθήσουμε την προτροπή μιας αμερικανίδας φίλης του, που του συνέστησε να δούμε ένα νέο συγκρότημα από την Ιρλανδία που, όπως μας είπε, ήταν εντυπωσιακό. Πράγματι εκείνο το βράδυ βρεθήκαμε σε ένα κλαμπ των 120-150 ατόμων και καθιστοί παρακολουθήσαμε για πρώτη φορά το συγκρότημα που στα επόμενα χρόνια έμελλε να κρατήσει ζωντανό τον μύθο που τους ήθελε το μεγαλύτερο συγκρότημα στον χώρο του ροκ.

Η διάλυση των Beatles μάς άφησε κληρονομιά τους Rolling Stones, και αυτοί για αρκετά χρόνια ένιωθαν πίσω τους την ανάσα των Led Zeppelin.

 

Από το Joshua Tree, που κυκλοφόρησε το 1987, και μετά, άρχισαν δειλά δειλά να υπάρχουν οι υποστηρικτές του συγκροτήματος που έφτιαξαν ο Bono με τον Edge, και σύντομα μπορεί να δικαιωθούν, αφού οι U2 εξελίσσονται στο νέο κορυφαίο συγκρότημα που πέρασε και στον 21ο αιώνα.

Το πρόσφατο άλμπουμ τους Νο Line On The Horizon έρχεται να συνεχίσει μια πετυχημένη δισκογραφική πορεία, η οποία σε διάρκεια και μέγεθος επιτυχίας μπορεί να συγκριθεί μόνο με αυτή των Rolling Stones. Το άλμπουμ δεν προσθέτει βέβαια τίποτε σπουδαίο στην καριέρα τους, αλλά σε μια μέτρια σε αξιόλογες κυκλοφορίες εποχή τούς συντηρεί μια χαρά για την προγραμματιζόμενη περιοδεία τους.

Το συγκρότημα φτιάχτηκε στο Δουβλίνο τον Σεπτέμβριο του 1976, όταν ο 14χρονος τότε Larry Mullen έστειλε επιστολές στους συμμαθητές του ζητώντας μέλη για την μπάντα που ετοίμαζε. Στα 10 πρώτα λεπτά το όνομα αυτής της μπάντας ήταν Larry Mullen Band, για να γίνει αμέσως μετά Feedback και τον Μάρτιο του 1977 τα 5 από τα 8 αρχικά μέλη πήραν το όνομα The Hype. Στις αρχές της επόμενης χρονιάς ο Dick Evans, αδελφός του Dave (The Edge), γίνεται ο τελευταίος που αποχωρεί, γιατί ως μεγαλύτερος θέλησε να αφιερώσει περισσότερο χρόνο στις σπουδές του, που θα ήταν πια σε πανεπιστημιακό επίπεδο. Οι υπόλοιποι 4 θα χρησιμοποιούν στο εξής το όνομα U2 και θα πάψουν να παίζουν διασκευές γράφοντας δικά τους τραγούδια.

Τον Σεπτέμβριο του 1979 θα κυκλοφορήσει το πρώτο τους LP και τον Φεβρουάριο της επόμενης χρονιάς το πρώτο τους σινγκλ για τη Sony Ιρλανδίας. Εναν μήνα αργότερα θα υπογράψουν με την Island για όλο τον κόσμο και τον Οκτώβριο του 1980 θα κυκλοφορήσει το πρώτο τους άλμπουμ με τον τίτλο Boy.

Από τότε μέχρι σήμερα το συγκρότημα θα κυκλοφορεί σε μόνιμη σχεδόν βάση σημαντικά άλμπουμ. Αυτή η συνέπεια στη δημιουργία και εκτέλεση μουσικής, που όχι μόνο συμβαδίζει, αλλά συχνά όλα αυτά τα χρόνια προηγούνταν της εποχής της, οδηγεί τον σύγχρονο ακροατή σε προβληματισμό για το ποιο συγκρότημα θα μπορούσε να πάρει τα σκήπτρα και να γίνει το κορυφαίο στο ροκ από αυτά που ήδη υπάρχουν. Οι U2 μοιραία θα περιορίζουν σταδιακά τις δραστηριότητές τους, όπως άλλωστε κάνουν εδώ και καιρό οι Rolling Stones.

Ολα δείχνουν ότι όπως και στις περισσότερες μορφές της κοινωνικής μας ζωής, έτσι και στη μουσική περνάμε πια, και για άγνωστο χρονικό διάστημα, στην αναζήτηση ηγετικών φυσιογνωμιών μόνο μέσα από ήδη γνωστούς καλλιτέχνες, αφού τα σύγχρονα νέα ονόματα δεν μπορούν εύκολα να ξεχωρίσουν, πολλές φορές όχι τόσο λόγω έλλειψης ταλέντου, αλλά κυρίως γιατί ο τρόπος προώθησης της μουσικής μέσω του Διαδικτύου στερεί από το ακροατήριο αυτήν την ανθρώπινη επαφή που έκτιζαν σταδιακά οι παλαιότεροι. Από εκείνο το καλοκαιρινό βράδυ του ’80 οι U2 μού έδωσαν την εντύπωση ότι πράγματι είχαν έναν καινούριο ήχο για το ροκ που έψαχνε τους ήρωές του. Το συγκρότημα από εκείνο το μικρό κλαμπ των 150 ατόμων στο Μαϊάμι έγινε το σούπερ γκρουπ των 30 τελευταίων χρόνων, βασίζοντας ένα μεγάλο μέρος της επιτυχίας του στις συναυλίες, που τώρα πια είναι σε στάδια.

Στο μεταξύ οι φίλοι του ροκ μπορούν να απολαμβάνουν την εξαιρετική μουσική που έχουν δημιουργήσει οι U2, οι συνομήλικοί τους καλλιτέχνες, και να περιμένουν την αλλαγή που αργά ή γρήγορα θα έλθει και που θα αναδείξει ίσως ένα νέο μεγάλο όνομα ή κάποιο που κρύβεται μέσα στα συγκροτήματα που υπάρχουν.

~ από uncutstr στο Απριλίου 3, 2009.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: