«ΣΤΡΕΛΛΑ» :59 ΦEΣΤΙΒΑΛ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ…

….

Η ταινία ενθουσίασε! Λέει την ιστορία μιας 25χρονης τραβεστί κι ενός αποφυλακισμένου 48χρονου που οι δρόμοι τους ενώνονται τη μέρα της αποφυλάκισης του τελευταίου. Εκείνος αναζητεί το παρελθόν του και τη διαλυμένη του ζωή, εκείνη ζει τον κυνισμό και την ανεμελιά της επιλογής της και των ανθρώπων που την περιβάλλουν ενώ γύρω από αυτήν αλλά κι από τον αποφυλακισμένο ζωντανεύει ένα ολόκληρος κόσμος. Μέχρι που όλα αυτά καταλήγουν σε μια ενιαία «συμφωνία» κι οι ανατροπές σπάνε κόκαλα.

Η «Στρέλλα» είναι ταινία τολμηρότατη, προκλητικότατη, ανυποχώρητη, μα το κύριο προσόν της είναι πως διαθέτει αποτέλεσμα. Δεν είναι ούτε μια επιπολαιότητα ούτε ένας εγωισμός σαν κι αυτούς των Ελλήνων αυτοδηλούμενων «auteurs» που κάνουν ό,τι τους καπνίσει κι έχουν μετά την απαίτηση να περιφρονούν το σύμπαν και τα κρατικά λεφτά να κατατίθενται στα πόδια τους.

Στου Κούτρα δεν κατατέθηκε ούτε ένα euro διότι είμαι σίγουρος πως τη φοβήθηκαν μην εκτεθούν. Η μικροαστική αντίληψη σε όλο της το μεγαλείο κι η χρηματοδότηση της σιγουριάς όχι επειδή είχαν καλά φιλμ αλλά επειδή δεν θα τους έβριζαν.

Πιραντέλο, Αλμοδόβαρ, αρχαία τραγωδία, μελό του Στράντζαλη αλλά και του Ντάγκλας Σερκ, ιταλικό γκροτέσκο, απίθανος ερωτισμός, κάθαρση και πρόταση για νέο οικογενειακό μοντέλο -της τρελής με άλλα λόγια!- συνυπάρχουν σε ένα όλον κι ο θεατής το ρουφάει.

Από φωτογραφία; Από σκηνογραφική επιλογή; Να κάνουν τη φτηνή παραγωγή να μη μοιάζει με ταινία φτηνιάρα;

Και να πάμε στους ηθοποιούς; Τι ηθοποιία ήταν αυτή; Και μάλιστα από μη επαγγελματίες που δεν συγκρίνονται με δόκιμους που παίζουν στα άλλα ελληνικά απαγγέλλοντας; Τι να πω για την τραβεστί της Μίνας Ορφανού και για τον Γιάννη Κοκιασμένο που παίζει τον 48χρονο; Τι να πω για τη σκηνή του θανάτου της Μπέττυ, της γνωστής Μπέττυ;ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΙΜΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ -Ε.ΤΥΠΟΣ

~ από uncutstr στο Φεβρουαρίου 12, 2009.

Ένα Σχόλιο to “«ΣΤΡΕΛΛΑ» :59 ΦEΣΤΙΒΑΛ ΒΕΡΟΛΙΝΟΥ…”

  1. Για τη «Στρέλλα», που είδαμε στο τμήμα «Πανόραμα», ο Πάνος Χ. Κούτρας αντλεί μερικά στοιχεία της ιστορίας του από την αρχαία τραγωδία, εντάσσοντάς τα, με αρκετή πρέπει να πω δεξιοτεχνία, στην πλοκή. Στο επίκεντρο βρίσκεται η ερωτική σχέση ανάμεσα στον Γιώργο, έναν άντρα που μόλις αποφυλακίζεται έχοντας εκτίσει ποινή για δολοφονία, και τη Στρέλλα, μια νεαρή τρανσέξουαλ πόρνη. Η ταινία είναι βασικά πορτρέτο της Στρέλλας, που ο Κούτρας καταγράφει με λεπτομέρεια, χιούμορ και ευπρόσδεκτες ανατροπές μέχρι το αποκαλυπτικό (επηρεασμένο κάπως από τον Μπουνιουέλ) φινάλε της χαρούμενης βέβηλης οικογένειας. Υπάρχουν κάποιες επαναλήψεις και ορισμένα κλισέ, μαζί και άνισες ερμηνείες, συνολικά όμως πρόκειται για μια δουλειά που καταγράφει σωστά και με συμπάθεια τον περιθωριακό κόσμο των τραβεστί. Εχει θαυμάσιες σκηνές, όπως εκείνες των τραβεστί που μιμούνται από τη Μελίνα Μερκούρη και τη Σερ μέχρι τη Μαρία Κάλλας. Καλύτερη είναι το μεγάλης διάρκειας τράβελινγκ της Στρέλλας στους δρόμους της Αθήνας με μουσική υπόκρουση άρια τής Κάλλας. *
    ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 13/02/2009

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: