ΝΙΚΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ:»ΣΥΣΣΗΜΟΝ Ή ΤΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ»

AΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ…

Με τον τίτλο Σύσσημον (αυτό που σημαίνει το ίδιο για σένα και γιά μένα, το συμφωνημένο σημάδι) και τον υπότιτλο «Τα Κεφάλαια» (όπως για χρόνια ήταν γνωστό), συγκεντρωμένο σε έναν εξαιρετικά φροντισμένο τόμο το εκτενές ποιητικό έργο του Νίκου Παναγιωτόπουλου, που μέχρι πρότινος οι περισσότεροι γνωρίζαμε μόνο εκ φήμης.

Το βιβλίο αυτό που αποτελεί ένα από τα πιό ξεχωριστά επιτεύγματα της λογοτεχνίας μας στο πέρασμα από τον εικοστό στον εικοστό πρώτο αιώνα, καρπός σιωπηλής εργασίας μιάς γεμάτης εικοσαετίας, είναι ένα ταξίδι στα όρια της πνευματικής διαμόρφωσης μας χτισμένο πάνω στον αφηγηματικό καμβά ενός περιστατικού. Ανιχνεύονται πνευματικότητες που έχουν χαθεί με όλη την γεωγραφία της ελληνικής γλώσσας παρούσα.

~ από uncutstr στο Δεκεμβρίου 18, 2008.

Ένα Σχόλιο to “ΝΙΚΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ:»ΣΥΣΣΗΜΟΝ Ή ΤΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ»”

  1. Περιφορά κλονισμένης φωνής

    Φαντάζομαι τον αναγνώστη που θα σταθεί μπροστά σ’ αυτό το ογκώδες βιβλίο – ένα βιβλίο που είναι ποίημα με τον τρόπο της μυθιστορίας, μυθιστορία με τον τρόπο της εξομολόγησης, εξομολόγηση με τον τρόπο της αφηγηματικής αγρυπνίας ή της ομαδικής αυτοβιογραφίας. Το «Σύσσημον» έλκεται από μυστικά κείμενα (ορθόδοξα, εβραϊκά, μουσουλμανικά) –σε επίπεδο πνευματικού κέντρου– και από τους τρόπους της μεσαιωνικής αφήγησης – σε επίπεδο έκφρασης.
    Ως γνωστόν, το βιβλίο χτιζόταν επί μια εικοσαετία, κομμάτι κομμάτι, και μοιραζόταν σε φίλους· λειτουργούσε σαν το μυστικό σεσημασμένων αναγνωστών που τους ένωναν τα λαθρόβια φυλλάδια του Νίκου. Κι αυτή ακριβώς η αρχιτεκτονική γραφής αντανακλά το ήθος του ανθρώπου αλλά και του κειμένου, καθώς αμφότερα κατακλύζονται από τη στρατηγική της ανυπόμονης υπομονής.
    Το «Σύσσημον» ανασαίνει στο χρόνο μιας συντροφιάς, μεσολαβεί ανάμεσα σε μια συναναστροφή του πάνω και του κάτω κόσμου· εξού κι ένας τόνος ελεγειακής ειρωνείας διαπερνά όλο αυτό το κρυπτικό έπος, το οποίο μέσα από συστροφές, ασυνέχειες, παλινωδίες, ρήγματα, σιωπές και παραληρήματα λογοδοτεί, εντέλει, σε μια κλονισμένη φωνή (αυτό είναι το συμφωνημένο σημάδι, όπως μας λέει κι ο τίτλος) που περιφέρεται στη μνήμη του τόπου και της γλώσσας.
    Από τα μετρημένα, στα δάχτυλα του μονόχειρα, δημοσιεύματα για το «Σύσσημον» διαπιστώσαμε ένα μούδιασμα και μια αμηχανία. Το συνάφι τρόμαξε για την αναστάτωση του «Κανόνα» που θα επιφέρει τούτο το απροσάρμοστο βιβλίο; Ή, κατά τα ειωθότα, πρόκειται για ένα μακρύ ποίημα βραδείας καύσεως που απαιτεί το χρόνο του; Οψόμεθα.
    εφ. ATHENS VOICE του ΜΙΣΕΛ ΦΑΪΣ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: