Serge Gainsbourg

Εκθεση υπερθέαμα, γεγονός με μεγάλη προβολή και απήχηση, το οπτικοακουστικό αφιέρωμα για τον Σερζ Γκενσμπούργκ στο εκθετήριο της «Cite de la Musique» του παρισινού πάρκου της Βιλέτ. Δεκαεφτά χρόνια μετά το θάνατό του, ο μύθος του καλλιτέχνη με τα πολλά ταλέντα και τα πολλά πρόσωπά, μένει ακέραιος. Ο υπεύθυνος της έκθεσης Φρεντερίκ Σανσέζ θέλησε να τον παρουσιάσει «όχι σαν απολιθωμένη φιγούρα σε ένα τυποποιημένο εικαστικό αφιέρωμα», αλλά να προβάλει έναν καλλιτέχνη σκηνοθέτη του εαυτού του και της καριέρας του, καθώς και τις ποικίλες επιδράσεις που σημάδεψαν την έκφρασή του. Θα ακολουθήσουν και άλλες εκθέσεις για τους Τζον Λένον, Τζίμι Χέντριξ, Πινκ Φλόιντ, θα διαρκέσει δε, μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου.

Σε ένα σκοτεινό και σχετικά μικρό χώρο 500 τ.μ. που φαίνεται μεγαλύτερος χάρις σε έναν τοίχο-καθρέφτη, παρουσιάζονται 24 τετράγωνες κολόνες με ένα εικονικό μωσαϊκό από φωτογραφίες, αφίσες, οθόνες βίντεο που προβάλλουν σκηνές από φιλμ, συναυλίες, σόου, κοσμικές εμφανίσεις, ή τηλεοπτικές εκπομπές του Γκενσμπούργκ. Παράλληλα στις κολόνες και στους τοίχους διαβάζουμε κείμενα αναφοράς στη ζωή και στη δημιουργία του καλλιτέχνη και προσωπικές του επιγραμματικές φράσεις.
Φέτος θα γινόταν 80 χρόνων. Η έκθεση χωρίζεται σε τέσσερις εποχικές ενότητες με χαρακτηριστικούς τίτλους «Η μπλε περίοδος» (1958 – 1965), «Είδωλα» (1965 – 1969), «η παρακμή» (1969 – 1979) και «Ecce Homo» (1979 – 1991). Βλέπουμε φωτογραφίες και βίντεο που ανταποκρίνονται στην αρχή της καριέρας του πληθωρικού ζωγράφου, συγγραφέα, ποιητή, ηθοποιού, συνθέτη, σκηνοθέτη. Ακολουθούν σκηνές βίντεο με την Μπριζίτ Μπαρντό, την Φρανς Γκαλ, φωτογραφίες σταρ όπως Φρανσουάζ Αρντί, Μιρέιγ Νταρκ, Βανέσα Παραντί, ντοκουμέντα από την κουλτούρα γε γε. Ορισμένες φωτογραφίες του Γκενσμπούργκ παρουσιάζονται σε παραλληλισμό με εικαστικά έργα του Μπέικον και του Νταβίντ. Πολυάριθμες φωτογραφίες του καλλιτέχνη με την Τζέιν Μπέρκιν, απεικονίζουν τη θυελλώδη σχέση του ζευγαριού.

Εκτός απ’ αυτήν ακούμε και τις Ιζαμπέλ Ατζανί, Ζιλιέτ Γκρεκό, Κατρίν Ντενέβ, Μιρέιγ Νταρκ να ερμηνεύουν στίχους των τραγουδιών του. Κατά μήκος του τοίχου εκτείνεται μία βιτρίνα στην οποία εκτίθενται χειρόγραφες σημειώσεις, στίχοι διορθωμένοι, παρτιτούρες, αλληλογραφία. Η έκθεση περιλαμβάνει και ορισμένα στοιχεία ντεκόρ από το σπίτι του Γκενσμπούργκ της οδού Βερνέιγ, γλυπτά και τις ύστατες φωτογραφίες της Μέριλιν Μονρόε στο νεκροθάλαμο.
Εντυπωσιακή είναι η συλλογή του Γκενσμπούργκ από πολυάριθμα διάσημα αστυνομικών, αξιωματούχων και χειροπέδες, που αποκαλύπτει τις διφορούμενες σχέσεις του με την ιεραρχία. Οταν συναντούσε εκπροσώπους των αρχών, τους ζητούσε να του χαρίσουν παράσημά τους για τη συλλογή του. Το πιο πολύτιμο από τα εκθέματα, είναι το αυθεντικό χειρόγραφο του γαλλικού εθνικού ύμνου της «Μασσαλιώτιδας» του Ρουζέ ντε Λιλ, που ο Γκενσμπούργκ αγόρασε σε δημοπρασία.Απο την Ελευθεροτυπια 2/11/08…

Advertisements

~ από uncutstr στο Νοέμβριος 3, 2008.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: