ΚΑΣΠΑΡ ΧΑΟΥΖΕΡ : Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

Ενας ρακένδυτος έφηβος εμφανίστηκε ένα μαγιάτικο απόγευμα του 1828 στη Νυρεμβέργη περπατώντας παράξενα. Αρθρωνε μόνο 2-3 στερεότυπες φράσεις. Κρατούσε ένα γράμμα που εξηγούσε ελάχιστα για τον ίδιο. Και ήξερε να γράφει μόνο το όνομά του… Κάσπαρ Χάουζερ.
Θα περνούσε καιρός μέχρι να μπορέσει να διηγηθεί ότι από τα 4 μέχρι τα 16 είχε επιβιώσει καθιστός (!) και δεμένος στο πάτωμα ενός κλουβιού μέχρι να εμφανιστεί ένας δεσμοφύλακας και να τον απελευθερώσει…
Τα επόμενα κεφάλαια της τρομακτικής ζωής του τον έφεραν κοντά σε «ύποπτους» ανθρώπους, όπως ο λόρδος Stanhope. Στις 14 Δεκεμβρίου του 1832 ο Κάσπαρ Χάουζερ δέχτηκε δολοφονική επίθεση από έναν άγνωστο και τρεις ημέρες μετά υπέκυψε. Ποτέ δεν αποκαλύφθηκε ποιος ήταν. Υπήρχαν όμως σαφείς ενδείξεις ότι ήταν ο πρίγκιπας του Μπάντεν, γιος του Μεγάλου Δούκα Καρλ από την πρώτη του γυναίκα κι ότι διώκτριά του ήταν η δεύτερη σύζυγος του πατέρα του, κόμισσα του Hochberg, που ήθελε να οδηγήσει στον θρόνο τον γιο της Λεοπόλδο. Ο πρώτος που το υποστήριξε ήταν ο εγκληματολόγος Φον Φόιερμπαχ που, 7 μήνες πριν από τη δολοφονία του Χάουζερ, πέθανε δηλητηριασμένος. Πρόλαβε να πει πως υπεύθυνος ήταν ο βασιλικός οίκος τού Μπάντεν. Ο τελευταίος δεν επέτρεψε πρόσβαση στο αρχείο του μέχρι που αυτό καταστράφηκε.

Για την υπόθεση έχουν γραφτεί περισσότερα από 3.000 βιβλία, 14.000 άρθρα, ποιήματα και θεατρικά έργα…
Το 1974 ο Βέρνερ Χέρτσογκ πήρε στις Κάνες το Μεγάλο Βραβείο για την ταινία του «Το αίνιγμα του Κάσπαρ Χάουζερ». Πρωταγωνιστής του ο Μπρούνο Σ., που παιδί είχε υποστεί και ο ίδιος εγκλεισμό και άλλες κακοποιήσεις από τους εραστές της μητέρας του.

Ο εικοσιπεντάχρονος Γρηγόρης Χατζάκης επιχειρεί μία θεατρική μεταφορά της ιστορίας αυτού του «πρωτόγονου» ξένου σε κείμενα του Δημήτρη Βαρβαντάκη. Κείμενο: Δημήτρης Βαρβαντάκης, Γρηγόρης Χατζάκης
Σκηνοθεσία: Γρηγόρης Χατζάκης
Σκηνογραφική επιμέλεια: Δανάη Χατζάκη
Κοστούμια: Παύλος Κυριακίδης
Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης
Κινησιολογική επιμέλεια: Έλενα Γεροδήμου
Μουσική: neon

Ερμηνεύουν: Βαγγέλης Στρατηγάκος, Γρηγόρης Χατζάκης, Δημήτρης Βαρβαντάκης

Η παράσταση θα παρουσιαστεί και σε διάφορους άλλους χώρους της Αθήνας στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών:

21 & 22 Ιουνίου, 21:00: Πεδίον του Άρεως
28 & 29 Ιουνίου, 21:00: Πάρκο Κολωνού
5 & 6 Ιουλίου, 21:00: Μουσείο Μπενάκη

Είσοδος ελεύθερη με δελτία εισόδου που θα διανέμονται πριν την έναρξη της παράστασης.

About these ads

~ από uncutstr στο Ιουνίου 27, 2008.

2 Σχόλια to “ΚΑΣΠΑΡ ΧΑΟΥΖΕΡ : Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥ”

  1. Ενας ιστορικός γρίφος 180 χρόνων κι ακόμα άλυτος. Αλλά κι ένα σύμβολο της πολιτικής βίας, της παιδικής κακοποίησης, της κοινωνικής αδιαφορίας και του εγκλεισμού.

    Χάουζερ είναι κατ’ αρχάς ένα απολύτως αληθινό περιστατικό. Συνέβη το πρώτο ήμισυ του 19ου αιώνα στη Νυρεμβέργη. Από τον Πολ Βερλέν, τον Βέρνερ Χέρτσογκ και τον Πέτερ Χάντκε έως τη Σούζαν Βέγκα, δεν έπαψε να εμπνέει διάφορες καλλιτεχνικές προσεγγίσεις. Η κλειστοφοβική ιστορία ήταν και μια μεγάλη πρόκληση για το Θέατρο στο Τροχόσπιτο του Φεστιβάλ Αθηνών, που αποδέχτηκε ευχαρίστως τη σχετική πρόταση του 25χρονου σκηνοθέτη Γρηγόρη Χατζάκη.

    Ο Βαγγέλης Στρατηγάκος ανέλαβε τον δυσκολότατο πρωταγωνιστικό ρόλο του Κάσπαρ Χάουζερ (ο Γ. Χατζάκης και ο Δημήτρης Βαρβαντάκης, που έχουν γράψει το κείμενο, εμφανίζονται στους υπόλοιπους ρόλους).

    Η προετοιμασία της παράστασης σήμαινε κατ’ αρχάς τη μελέτη ενός μέρους της σχετικής βιβλιογραφίας. Για τον 30χρονο Στρατηγάκο σήμαινε όμως και σωματική προετοιμασία. «Στάθηκα κυρίως στην παιδικότητα του Κάσπαρ. Κι αυτήν προσπάθησα να τονίσω με το βλέμμα αλλά και σωματικά», λέει. Η ενσάρκωση του Κάσπαρ έχει την επιπλέον απαίτηση των κινητικών δυσκολιών ενός ανθρώπου που πέρασε 12 χρόνια σε ένα κλουβί. «Στην προσέγγισή μου με βοήθησε η κινησιολόγος Ελένα Γεροδήμου: σ’ αυτό τον ρόλο έπρεπε πριν απ’ όλα να βρεθεί το «σώμα». Υπήρξαν στιγμές που αισθανόμουν να ασφυκτιώ», εξηγεί ο ηθοποιός.

    Η λιτή παράσταση έχει σύμμαχο την υποβλητική μουσική του συγκροτήματος neon. Ανέλαβε να διασκευάσει, να «ηλεκτρίσει» και να «βρωμίσει» τον ήχο έργων του Μπετόβεν και του Αλμπινόνι.

    Το Τροχόσπιτο (με την πρόσοψή του ζωγραφισμένη σαν από παιδικό χέρι), μετατρέπεται σε θεατρική σκηνή και σε σύμβολο μιας κοινωνίας περίκλειστης. Αλλά αυτό είναι κι ένα μεγάλο στοίχημα: «Πρέπει να πάψεις να το βλέπεις ως όχημα, για να πείσεις τους θεατές να ξεπεράσουν την πρώτη εντύπωση», λέει ο Στρατηγάκος. Δεν είναι το μόνο εμπόδιο που κλήθηκε να ξεπεράσει. Ενα υπαίθριο θέαμα, με ελεύθερη είσοδο, εγκυμονεί απρόβλεπτα. Το διαπίστωσε στις πρώτες παραστάσεις στο Πεδίον του Αρεως. «Εχεις να κάνεις», λέει, «μ’ ένα ετερόκλητο κοινό. Υπάρχουν ανυποψίαστοι περαστικοί που χαζεύουν. Αν κατορθώσεις να τους κεντρίσεις το ενδιαφέρον είναι επιτυχία. Υπάρχουν παιδάκια. Αυτά είναι το δυσκολότερο κοινό γιατί σχολιάζουν δυνατά, συμπάσχοντας με τον ήρωα, που είναι επίσης παιδί. Υστερα υπάρχει ο θόρυβος της πόλης. Απαιτείται η μεγαλύτερη δυνατή αυτοσυγκέντρωση».

    Ειδικά στο Πεδίον του Αρεως έζησε κι ένα ευτράπελο: «Επειδή στην τελευταία σκηνή υποτίθεται ότι κρύβομαι σε ένα άλσος, απομακρύνθηκα από το τροχόσπιτο. Κι εκεί μέσα στο σκοτάδι ήρθαν κάτι περίεργοι τύποι και με ρωτούσαν τι γυρεύω εκεί. Οταν κατάλαβαν ότι είμαι ηθοποιός, όχι μόνο δεν με εμπόδισαν, αλλά με βοήθησαν κιόλας».

    Απόφοιτος της Σχολής του Εθνικού Θέατρου το 2006, ο Στρατηγάκος δεν είχε σκεφτεί εξαρχής να γίνει ηθοποιός. Φοιτητής στο Φυσικό του Πανεπιστημίου Αθηνών, βρέθηκε σε μια «οφ-Μπρόντγουεϊ» παράσταση. «Αισθάνθηκα για πρώτη φορά ότι μεταξύ του κοινού και των ηθοποιών που έπαιζαν εκεί μπροστά μας υπήρχε ένα αόρατο «περιβάλλον». Τέντωσα το χέρι μου και αισθάνθηκα να μπαίνω στη θεατρική δράση. Τότε αποφάσισα να γίνω ηθοποιός».

    Η πορεία ενός νέου ηθοποιού κρύβει και απογοητεύσεις. «Στην αρχή νομίζεις ότι αρκεί η προσωπικότητα ή και το ταλέντο που προσπαθείς να καλλιεργήσεις μέσα από την εκπαίδευση. Αργότερα συναντάς διάφορες «κλίκες» και δυσκολίες. Σκέφτεσαι πως ο μόνος δρόμος είναι να βρεις μια παρέα για να κάνετε κάτι δικό σας, αληθινό, γνωρίζοντας πως αυτό σημαίνει πως δεν θα ‘χεις λεφτά…».

    Πάντως, αυτό ετοιμάζεται να κάνει τον χειμώνα. Την ίδια περίοδο θα αρχίσει να προβάλλεται στο κρατικό κανάλι η σειρά του Τάσου Ψαρά για τη ζωή του Καρυωτάκη. Εκεί υποδύεται τον αδελφό της Πολυδούρη. Μικρά προσεκτικά βήματα αλλά σίγουρα, σε αντίθεση με εκείνα που έκανε ο Χάουζερ όταν έψαχνε τα δικά του.

    * «Κάσπαρ Χάουζερ, η Ιστορία ενός Ανθρώπου»: παραστάσεις το Σαββατοκύριακο στις 9 μ.μ. στο Πάρκο Κολωνού και 5, 6/7 στο Μουσείο Μπενάκη (9 μ.μ.). Είσοδος ελεύθερη.

    ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

  2. Η ιστορία ενός μυστηριώδους ανθρώπου

    Ενας ρακένδυτος έφηβος εμφανίστηκε ένα μαγιάτικο απόγευμα του 1828 στη Νυρεμβέργη περπατώντας παράξενα. Αρθρωνε μόνο 2-3 στερεότυπες φράσεις. Κρατούσε ένα γράμμα που εξηγούσε ελάχιστα για τον ίδιο. Και ήξερε να γράφει μόνο το όνομά του… Κάσπαρ Χάουζερ.

    Θα περνούσε καιρός μέχρι να μπορέσει να διηγηθεί ότι από τα 4 μέχρι τα 16 είχε επιβιώσει καθιστός (!) και δεμένος στο πάτωμα ενός κλουβιού μέχρι να εμφανιστεί ένας δεσμοφύλακας και να τον απελευθερώσει…

    Τα επόμενα κεφάλαια της τρομακτικής ζωής του τον έφεραν κοντά σε «ύποπτους» ανθρώπους, όπως ο λόρδος Stanhope. Στις 14 Δεκεμβρίου του 1832 ο Κάσπαρ Χάουζερ δέχτηκε δολοφονική επίθεση από έναν άγνωστο και τρεις ημέρες μετά υπέκυψε. Ποτέ δεν αποκαλύφθηκε ποιος ήταν. Υπήρχαν όμως σαφείς ενδείξεις ότι ήταν ο πρίγκιπας του Μπάντεν, γιος του Μεγάλου Δούκα Καρλ από την πρώτη του γυναίκα κι ότι διώκτριά του ήταν η δεύτερη σύζυγος του πατέρα του, κόμισσα του Hochberg, που ήθελε να οδηγήσει στον θρόνο τον γιο της Λεοπόλδο. Ο πρώτος που το υποστήριξε ήταν ο εγκληματολόγος Φον Φόιερμπαχ που, 7 μήνες πριν από τη δολοφονία του Χάουζερ, πέθανε δηλητηριασμένος. Πρόλαβε να πει πως υπεύθυνος ήταν ο βασιλικός οίκος τού Μπάντεν. Ο τελευταίος δεν επέτρεψε πρόσβαση στο αρχείο του μέχρι που αυτό καταστράφηκε.

    Για την υπόθεση έχουν γραφτεί περισσότερα από 3.000 βιβλία, 14.000 άρθρα, ποιήματα και θεατρικά έργα…

    Το 1974 ο Βέρνερ Χέρτσογκ πήρε στις Κάνες το Μεγάλο Βραβείο για την ταινία του «Το αίνιγμα του Κάσπαρ Χάουζερ». Πρωταγωνιστής του ο Μπρούνο Σ., που παιδί είχε υποστεί και ο ίδιος εγκλεισμό και άλλες κακοποιήσεις από τους εραστές της μητέρας του.

    ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 27/06/2008

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: